Elimi tuttu ve tam kalbinin üstüne koydu. Kalbi adeta elimde atıyordu. “Bu kalbim attığı sürece seninle olacağım, Kutup Yıldızım. Artık yalnız değilsin. Asla yalnız kalmayacaksın. Artık yalnız olmayacaksın.” Avcumun içinden öptü. Gözlerini kapatıp öyle içten ve nazikçe öptü. Gözleri bileğime takıldı, dövmemin üstüne. “Noktalı Virgül’ün anlamı ne?”
Dudaklarımı buruk bir gülümseme aldı. “Yaşam mücadelemi anlatıyor.” Bu cümle tüm hayatımı özetliyordu aslında.
Bu sefer dövmemin ...