“Unutmayın, bazen en çok ortada kalanlar en sessiz haykıranlardır.”
Bu satırları yazarken, ne edebî bir başarı ne de büyük cümleler kurma çabasındaydım. Sadece içeride kalanları,
olduğum gibi anlatmak istedim. Görülmeyen çocukluğumu, duyulmayan sesimi, susturulan hayallerimi…
Bu kitap; bir çocuğun ailesiyle, toplumla ve en çok da kendi iç sesiyle verdiği bir savaşın, bir yaşam
mücadelesinin, bir başarı öyküsünün sonucu ve eseridir.
“Ortanca Çocuk” sadece ortada kalanları ...