Eserimiz, II. Abdülhamid’i kimi zaman taraflı kimi zaman tarafsız bir biçimde; korkuları, kuşkuları ve giderek sertleşen ruh hâliyle beraber anlatır. Okuyucu, sayfalar ilerledikçe her sözün izlenebildiği, her bakışın şüpheye dönüştüğü kapalı bir saray atmosferinin içine girer. Yıldız Sarayı, bir yönetim merkezinden ziyade korku ve güvensizlikle örülmüş bir iktidar dünyası hâline gelir.
Metnin dili yer yer sert ve karanlıktır. Çünkü anlatı, resmî tarihin kontrollü söyleminden değil; sürgünle ...