hiçbir şey, yoktur: karanguda
tamuya ve karakamuya tapınıyor.
umunçla dinginlik çiyinde güneş:
uyuyor uykusunu büyük öğlede.
otların arasında yılan ve dünya
değişiyor. hayranlıkla bakıyor
bulutların gölgesi: vakit yazdır.
iniyor uçurumun kalbi, atmaca
sessizliği dinliyor, orada:
aklım fikrim usulca yalnızlaşıyor.
aklım fikrim usulca yalnızlaşıyor:
uzaklaşıyor kıyılar ve ufuk.
kalbimi bul ey ağaç ey yersu tini:
göm beni toprak o ...