Pofu, istediği olmadığında öfkelenen ve öfkelenince ne yapacağını bilemeyen bir koalayken, bir gün durur.
Bir dala sarılır, resim çizer, hareket eder ve duygularına kulak verir.
Pofu’nun duyguları bazen bir dala sarılıp nefese dönüşür.
Bazen kâğıtta bir renk olur. Bazen gözyaşlarından sessiz bir göl kurar.
Öfkenin bedeni yorduğunu, sakinleşince düşünmenin kolaylaştığını fark eder.
Duygular bedende hissedilen ve fark edince dönüşebilen misafirlerdir. Pofu duygularını ...