Köyü sonsuza dek terk etmeden önce bir şey daha yaptım. Yoldan uzak durarak, arka yama-çtan Kiyro’nun evine yürüdüm. Köyde herkes uykudaydı. Yıldızların ışığında iki üç adım öteyi görerek ilerliyordum. Varınca bahçe duvarının dibinden evin ön kapısına doğru emekledim, kavalı kapının önüne bıraktım. Hayatta beni gülerken görmüş birkaç kişiden biri-dir Kiyro. Dostluğu için ona minnettar olduğumu kimse görmeden ona bildirmenin başka yolunu bulamadım o gece. Zaman da yoktu artık. Tekrar yamaca dönüp ...