Gün ağardıysa yine bu sabah, içini karartmak niye? Dök içindekileri,
kurtul karanlığından ruhunun. Bağıra bağıra yaz, dans ederek çiz,
sessizce haykır dünyaya, "Ben varım ve mutlu yaşamak istiyorum."
diye. Kimse duymazsa da ben duyarım; çünkü ben, senin "Ruhundaki
Kara Kutu"yum.
Ben, kederlerinin umut taciri...
Ben, yaşanmışlıklarının ağır ağabeyi...
Ben, gücenmişliklerinin gözü yaşlı tazesi...
Ben, bilinmezliklerinin saklı vadisi...
Ruhunun kara kutu ...