Abasıyanık’ın bu kitabında on dokuz hikâye var. Kitap ilkin
1940’ta basılmış.
O yıllarda yazar, nispeten dönemin egemen edebiyat
anlayışlarından biri olan Toplumcu gerçekçilerden etkilense de,
kendine özgü serazat tavrın temellerini atmakta; hikâyenin
alışılmış kalıplarını sarsmakta; en azından bir sona
bağlamamakta, tam bir yerde ucu açık bırakıvermekte, gözleri
daima ‘küçük adam’ların, kenardakilerin üzerindedir…
Yoksulluğa, çaresizliğe yaptığı vurgu, on ...