Serçelerin kışın pencere kenarlarına konarak yiyecek beklediğini anlatan o kadar çok çocuk öyküsü var ki...
Bazen, belki de hep günlük güneşlik zamanlarda, o minicik serçelerin çoğul cıvıltıları ve zıp zıp
zıplayarak yürüyüşleri, bir sevinç duygusu uyandırabilir insanda.
Bülbülün, kanaryanın sesi bile bir hüzün nağmesi değil midir her zaman?
Peki bu duyguları yaratan ne?
Önce kuş, uçmak, özgürlük ve insansal sınırlılık düşüncesi mi getirip oturtuyor, kuşların özellikle ...