Toprak yarıldığında, herkes aynı soruyla baş başa kaldı:
Kim kaldı, kim gitti, kim hâlâ nefes aliyor?
Enkazın ortasında zaman durdu.
Isimler listelere yazıldı, sesler sessizliğe karıştı, geceler sabahı beklemeden uzadı.
Ama tam da her şeyin bittiği sanılan yerde, başka bir şey başladı.
Bir el uzandı.
Sonra bir el daha.
Zelzele, şehirleri yıktı.
Elele, insani ayakta tuttu.
Tanımayanlar omuz omuza verdi, kaybedenler başkalarını kurtarmak için kaldı.
...