İlk romanı Refakat’te kullandığı bilinç akışı tekniğiyle, dar bir zaman dilimini ustalıkla genişlettiğine ve okuru dünle bugün arasında sıkışıp kalan yankılar arasında dolaştırmasına tanık olduğumuz Çiğdem Açan; Sayıklamalar’da da boş durmuyor. Yine aynı teknikle, bizi türlü türlü insanlık hâlinin içine sürüklüyor ve usulca orada bırakıyor. İç sesimizin öykülerdeki kahramanlarla vücut buluşuna tanık oluyor, pek çok cümlede “Bu benim cümlem!” demekten kendimizi alamıyoruz. Sadece öyküleri değil, ...