Yaşadıklarımı görse ne yapardı acaba? Belki biraz şaşırırdı belki de gülerdi kim
bilir? İnsan yalnız kalmaya mecburdur demiştim bir zamanlar. Artık bunun
koca bir yalan olduğunu görüyordum. Kendinden bihaber tarlakuşlarının
yuvası, kökleri sımsıkı toprağa sarılmış ağaçlarda kurulurken yeri yurdu
olmayan, köksüz, biçare, oradan oraya savrulan beni ben ne yapacaktım?
Böyle yalnız, anasız, babasız, atasız kalacaksam dünyaya niye gelmiştim ben,
neden? Yaradan’ın benimle ...