Tasavvuf denilince insanların aklına ‘bir lokma, bir hırka’ gelir. Bununla kastedilen tasavvuf yolunda insanın yemekten, giyinme arzusundan uzaklaştığı, daha zâhidâne bir yaşamla nefsini terbiye ettiğidir. Tasavvufa böyle bakmak yanlış değilse bile, eksik bir bakış olabilir. Bu eksikliğin en önemli yönü ise, amacı ihmâl ederek tasavvuf hakkında konuşma ihtimalini barındırmış olmasıdır. Sûfîlerin yöntemi zaman içinde değişiklik gösterse bile amaçları değişmemiştir. Onların amacı aklın yetkinleşme ...