Bazı çocuklar doğmaz… Dünyaya bırakılır.
Bahar, daha nefes almayı öğrenmeden acıyı öğrenmiş bir kız çocuğu.
Bir ev düşünün; sevginin olmadığı, seslerin sadece bağırmak için yükseldiği, kadınların sustukça yok sayıldığı bir ev…
O evde büyüyen her çocuk biraz eksik, biraz yarım, biraz kırık kalır.
Ablaları birer birer hayatlarından koparılırken, annesi gözlerinin önünde sönerken Bahar susmayı öğrenir.
Ama içindeki ses hiç susmaz. Çünkü bazı yaralar kapanmaz… sadece derin ...