O günleri kesik kesik hatırlıyorum. Gelenler, gidenler, bazı fısıltılar “Nasıl olmuş, nerede olmuş, arabayı kim kullanıyormuş, hemen mi ölmüş?” Bunlar çok mu önemliydi? Biz oğlumuzu artık ebediyen göremeyecektik. Kolumuz, kanadımız kırılmıştı. Dünya hiçbir zaman bize eskisi kadar güzel görünmeyecekti. Tavsiye edilen teskin edici ilaçları şiddetle reddettim. Acımı uykuya boğdurmayacaktım. Bu acıyı iliğimle kemiğimle an be an yaşayacaktım. Gözyaşlarım hiç kurumadı. Onlar sicim gibi indiler. Çok ...