Toz, zamanın en sadık tanığıdır. Her bir zerresi, unutulmuş bir anın, söylenmemiş bir sözün ya da dokunulmamış bir eşyanın üzerine bir kefen gibi serilir. Kerem için, rahmetli dedesinin çatı katındaki çalışma odası, bu tanıkların oluşturduğu bir anıt mezardı. Tavan arasındaki bu küçük odanın havası, kurumuş mürekkep, sararmış kağıt ve naftalinin keskin kokusunun tuhaf bir karışımıyla doluydu. Dışarıda, modern dünyanın gürültüsü uğuldarken, bu oda sanki zamanın kendisinin bile girmeye çekindiği, ...