Babam. Benim en iyi hikâye anlatıcım. Denizde olmadığı zamanlarda kendini kaybedenlerin hikâyesiydi anlattıkları, göğe bağlanmak için ufka doğru teknesiyle süzülürken kendini bulanların. Bir çocuğun hikâye anlatıcı bir babası olması onu sevmesi için yeterdi. Birlikte açıldığımız zamanlarda yeşil parlak pullarıyla taklalar atan koskocaman balıklar bizim için su yüzüne çıkardı. ‘Bak sarı papatyam bak, karşıya bak, görüyor musun?’ ‘Görüyorum baba görüyorum, yemyeşil, hem de bir fener gibi parlak.’ ...