Açlık, insan bilincinin en yalın ve en sert hâliyle yüzleştiği bir romandır. Hamsun, yoksulluğu dış dünyanın bir sonucu olarak değil, iç dünyanın bir yarılması olarak ele alır. Aç kalan beden kadar, parçalanan düşünceyi, savrulan iradeyi ve incinen benliği anlatır. Bu metinde sokaklar arka plandadır; asıl sahne, insanın kendi zihnidir.
Romanın kahramanı, açlıkla birlikte yalnız parasını değil, tutarlılığını, gururunu ve ahlakını da kaybeder. Dil sadeleşir, düşünceler kesik kesik ilerl ...