İnanmak ne de güzel ve basit bir histir; eşi bulunmaz! Nasıl da bahtiyar ediyor adamı. Ya inanmamak, her denilene, her gördüğüne, her duyduğuna sual etmek, ne hale koyar insanı. Aklın bulanır, mütereddit kalırsın, hareket edemezsin. Hele harp vakti mutlak surette kumandana inanmalısın. İnanmalısın ki tereddütte kalmayasın. Ölürsen de mesut ölesin. Bu sebeple harpte ölmek koymaz bizim adama. İmanı mütekâmildir. Devlete ve kumandana itimadı kuvvetli olduğundan ötesini sual etmez. Ölürse de cennet ...