Nerden düştü aklıma bu olmuş bitmiş şeyler?
Ben karanlıklar içinde bocalarken, zulmetten nura çıktım ana. Nur... Nur içinde kaldım.
Alnımda secdenin izleri var artık. Gözlerimde pişmanlıklardan kalan tuzlu damlalar.
Dudaklarım, çorak bir mevsimin en kuru çölü. Çatlak. Nadasa bırakılmış. Saçlarım bin
seneden beri yeşermemiş, dal budak vermemiş kuru bir çınar misali yeniden
yeşermekte.
Adanmışlar çağının en sevgili üyesi anacığım!
Seni bulacağım, ister yerde iste ...