Yıllardır birçok anneyle, babayla, çocukla ve ergenle aynı masaya oturdum. Kimi zaman öfkeli bir çocuğun arkasında duyulmamış bir kalp gördüm. Kimi zaman da “Neden beni dinlemiyor?” diye gelen bir ebeveynin, aslında yıllardır kendi içindeki sesi de duymadığını fark ettim. Ve şunu çok net gördüm: Çocuk büyütmek, aslında insanın önce kendini büyütme yolculuğudur.
Bu satırlar, ortaya mükemmel anne babalar çıksın diye yazılmadı. Çünkü ne mükemmel insan vardır ne de mükemmel ebeveyn. Ama çocuğun ...