Ahmet Mithat Efendi, kendi devrini *bir komşunun yan evi gözetlemesi* gibi izlemiş ve kapalı kapılar ardında yaşananları son derece açık biçimde eserlerinde kullanmıştır. Çocukluğundan itibaren başına gelenleri –söz gelimi babasının kendisini dövmesini ama annesinin elinden geldiğince onu korumasını ya da küçük bir çocukken çalışmaya başlaması ile önüne açılan bilgi kapısını- hiç unutmamış, yeri geldikçe tüm hikâye ve romanlarında *aslında* kendini kullanmıştır. Ahmet Mithat Efendi, 1800’lü yıll ...