Veysel Erol şiiri, varoluşa dair özne kurgusunu duygu/düşünce geriliminde sorunlaştırmak üzere, kelimelerin sözlükteki donukluğunu sarsmakla yetinmez, dilin gramatik yapısına ve mantık düzenine yönelik bir tahribatı deneyimler.
Doğal temsillere ve uyumlu imgelere aykırı bu dilsel kırım, zihinde taşkın bir fazlalık, kavrayışı zorlayan bir yabancılaşma olarak, günümüz Türk şiirinin ana gövdesinden bir sapmadır.
Kendi malzemesiyle ve imkânlarıyla cebelleşirken, yeryüzünde varlığını keşfet ...