Ev helbestan e ji bo hemû kurdên ku li “têlên sînor” an jî li “sermaya derveyî welat” de dijîn “arşîveke ruhî” ne.
Giringiya van helbestan ne tenê di estetîka ziman de ye, lê di vê “rastgoyî”yê de ne ku ew dikarin xemên
neteweyekê di nav xemên takekesî de bi hev re bikin yek. Ev helbestan e mîna “mifteya gorê” ne ji bo dahatûyekê
ku hîn jî ne diyar e, lê helbestvan bi hêvîdarî di nava peyvan de li benda wê ye. Ev ne tenê helbest in, lê qêrîna
mirovekî ne ku di nav modernîteyê ...