Bu kitap, Platon’un ideal devletinden Köy Enstitüleri’nin üretim temelli praksisine , Ivan Illich’in "Okulsuz Toplum" eleştirisinden, Paulo Freire’nin özgürleştirici diyaloğuna uzanan bir yolculuğa çıkarak, eğitimin dönüştürücü gücünü inceliyor.
Mevcut eğitim krizi, radikal bir eleştiri talep ediyor: Neoliberalizm ve dijital gözetim, eğitimi rekabetin ve eşitsizliğin bir aracı haline getirirken , bizleri "eğitilmiş korku" kültürüyle teslimiyete sürüklüyor. Ancak bu kitap, umutsuzluğu ...