Orphalese şehrinde on iki yıldır gemisini bekleyen Almustafa, sonunda sislerin arasından gelen yelkenleri gördüğünde anladı ki veda, aslında bir hatırlamadır. Gitmeden önce halk sardı; bir kadın sevgiyi sordu, bir baba çocuklarını, bir tüccar alışverişi, bir yargıç suçu ve cezayı... Ve o, kalbinde biriken yirmi altı sırrı tek tek açtı onlara sanki her söz, kadim bir kuyudan kuyudan çekilmiş serin bir su gibiydi.
“Sevgi sizi çağırdığında onu izleyin, yolları çetin ve sarp olsa da.”
Hali ...