Çocukken bile hep cesur olduğumu hatırlıyorum. Hep elebaşı hep baş belası. Fütursuzca duygularını yaşayan biri.. Baskılardan da korkardım elbet. Duygularımı, sonunu düşünmeden ifade ettim ve candan dostum Özgür Aras bana inandı, sırtımı sıvazlamak yerine öne itti. Ona teşekkürüm yolumdaki tek yönüm!! Babasından korkusuzca korkan, babası gibi olan oğlan çocukları... Alınlarından öpün! Bu hikaye onların. Final çizgisini açık ara göğüsleyen çocuklar... Korktuğu karakteri yatağında bulan, bir adam k ...