Yapay zekâ, kapitalizmin temel taşı olan “emek–ücret–tüketim” döngüsünü parçalıyor. Üretimin robotlara devredildiği bir dünyada sistem, hayatta kalabilmek için soğuk ve hesaplı refleksler geliştiriyor: “fazlalık” olarak gördüğü nüfusu yönetmek, aile kurumunu zayıflatmak ve tüketen ama üretmeyen kitleleri kontrol altında tutmak.
Medyada eşcinselliğin ve çocuksuz yaşamın parlatılması, bir tesadüf değil; bu büyük ekonomik dönüşümün matematiksel bir sonucudur. Tam da bu kırılma noktasında ...