Kitabın ilk bölümünde sosyal demokrasinin teori-praksis zıtlığı bağlamında yaşadığı diyalektik süreç ele alınmıştır. İkinci bölümde sosyal demokrasinin geleneksel siyasetini etkisizleştiren veya geçersiz kılan gelişmeler küreselleşme süreci eksenli olarak incelenmiştir. Üçüncü bölümde ise Alman sosyal demokrasisinin dönüşümünün teorik kaynakları ve örnek modeli olarak Üçüncü Yol ile bunun Almanya’daki mukabili olan ve Gerhard Schröder’in öncülüğünü yaptığı Yeni Merkez ele alınmıştır.