Ehlibeyt’in önemli temsilcileri, Hulefâ-yi Râşidîn devrinden sonra hilafetin saltanata dönüştüğü gerek Emevîler döneminde gerekse Abbâsîler döneminde yönetimden uzak tutulmuşlardır. Potansiyel muhalefet olarak görülmelerinden ötürü, dönemin siyasi otoriteleri tarafından takibe uğramış ve siyasi açıdan büyük bir tehlike olarak addedilmişlerdir. Abbâsî halifelerinden Me’mûn, kendisinden önceki halifelerden farklı bir politika izleyerek Ehlibeyt nesline karşı olumlu bir siyaset izlemiştir. Bu tutum ...