Evimin köşeleri eğrilmeye, duvarlar hareket etmeye başladı. Dokunduğum her yüzey canlıydı ancak bu yaşam, soğuk ve mekanikti. Dışarı çıkmaya çalıştım fakat sanki ev beni geri çekiyordu. Adımlarım sessizlik içinde yankılandı. Kulaklarımda derin bir uğultu büyüyordu. Saate baktım, zaman hiçbir şey ifade etmiyordu. Geçmiş ve şimdi arasındaki sınırlar tamamen silinmişti.
Birdenbire sesler kesildi. Tamamen sessizlik çöktü. Kapı açıldı ama bu kez kendiliğinden. Mutfağın içi normal görünüyor ...