İnsan bazen bedeninden önce ruhuyla yorulur...
Kalabalıkların içinde sessizleşir, konuşurken eksilir, gülerken bile içindeki kırgınlığı saklar.
Çünkü ruhun yorgunluğu görünmez; ne bir yara izi vardır ne de bir sesi...
Ama insan en çok oradan incinir.
Bu kitap, tam da o görünmeyen yorgunlukların içinden doğdu. Sustuklarımızın, gecelere bıraktığımız
duaların, içimize gömdüğümüz kırgınlıkların ve yeniden ayağa kalkma çabasının satırlara dönüşmüş halidir.
Eğer bir gün k ...