Koruyucu tıp önlemi olarak Avrupa’da tecrübe edilen karantina usulünü Osmanlı’da uygulamak isteyen Sultan II. Mahmud, çeşitli sebeplerle karantinayı eleştiren bir kısım ulema ile daha genel manada tebaanın benimsemesini arzuluyordu. İlmî çevrelerde ve halk nezdinde şer‘î, aklî ve tecrübî bakımdan faydalarını ortaya koyarak karantina icrasının meşruiyetini göstermek ve geniş kitlelerce uygulanmasını kolaylaştırmak arzusundaydı. Bu amaçla Cezayirli Hamdân Efendi tarafından kaleme alınan İthâfu’l-m ...