Hayatın gizleri bazen susup da içimize attıklarımızdadır. Onlarla güler, onlarla ağlarız. Onlarla yaşar ve nihayet onlarla ölürüz. Yüreğimizde birikenler günden güne göğsümüzü zorlarken dilimizi dişlerimiz arasında öğütür, kaburgalarımızın altına gömdüğümüz şeylerin hep orada kalması için çabalarız.
Ta ki gün gelir, kalp kuyusu taşar ve yarım asırdan fazladır içimizde sakladıklarımız hapishanelerinden kaçmış mahkumlar gibi birbiri ardına firar eder. Sayfaları eskimiş bir defter açılır, sırl ...