“Sevdiğim şehir şimdi taş toprak altında, bulutları bile tozdan. Doğduğum şehir o. Büyüdüğüm, sokaklarını gözüm kapalı gezdiğim ve artık kaybettiğim şehir. Yabancı bir şehir şimdi ayaklarımın altında. Yutmakta zorlandığım şehir bu. İçinde giderek küçüldüğüm ve her gün kaybolduğum şehir. Burada güneş bile farklı batıyor sanki. Batmadan önce koca koca binalara selam duruyor. Hatta tam olarak battığından bile emin değilim. Kim bilir? Belki de o binaların arkasında bir yerde durup saklanıyordur." ...