Osmanlı Devleti’nin son dönemleri, siyasal, askerî ve toplumsal bakımdan derin krizlerin yaşandığı, devlet yapısının ve kurumlarının ciddi sınamalarla karşı karşıya kaldığı bir süreci ifade eder. Özellikle Balkan Savaşları ile birlikte yaşanan toprak kayıpları ve askerî başarısızlıklar, Osmanlı yönetimini yalnızca stratejik ve idarî düzlemde değil, aynı zamanda toplumun manevî yapısı üzerinde de etkili olacak yeni arayışlara yöneltmiştir. Bu süreçte değişim ve dönüşümün en yoğun biçimde hissedil ...