Bu muğlak denizin iç sancısıyım ben
Dişiliğinden arınmış
Gövdesi sefer tasına dönmüş
Yanık bir ormanım taşralarda
Gecikmeli bir yalnızlık dökülüyor saçlarıma
Sade ve acımasız
İnan yüzüme dokunmadım hiç
Dokunmak için seçmedim bir başkasını
Kaplumbağalar gibi ağırdı kan dolaşımım
Ve sızıydı kentin sevgilileri, yaban öpüşleri