Elif Ulat, aydınlık bir günün soğuk hastane odasında çocukluk arkadaşının masum yüzünü seyreder.
Zihninde tek bir cümle durmadan yankılanır:
“Elimizden geleni yapıyoruz, fakat olası durumlara karşı hazırlıklı olmanız gerekiyor.”
İnsan sevdiği birinin ölümüne kendini nasıl hazırlar? Böyle bir şeye hazırlanmak gerçekten mümkün müdür?
Elif bu gerçeği kabullenmeyi reddeder. Oysa inkâr ettiği gerçek, tam karşısında sessizce uzanmaktadır.
Gözlerini kapatır.
Uyandığında is ...