Kolay değildi bu kelimeleri hissetmek…
İçimi kanatarak çıktı çoğu şiirim…
Akmadan duygular; bir kâğıtta yan yana getirmeden kelimeleri
Uyku tutmadı bazı geceler…
Ağlarken kalemimden döküldü gözyaşlarım,
Sadece göz değil; kalemim ve hatta
Ruhum ağladı çoğu zaman…
Düşe kalka öğrendim yalnızlığımın en iyi arkadaşım olduğunu…
Bazen bir bakış, bazen tek bir kelimeniz yetti pencerelerimi kapatmaya…
Kendi ışığıyla gördü ruhum dünyayı;
...