“Anne babalarımız bizi daha küçük bir çocukken nişanlamışlardı. Ben on iki ve o sekiz yaşındayken arkadaşlarımız çok hoş bir çift olduğumuzu söylerdi. Bizi gören anneler hayranlıktan donup kalırdı. Birbirimizi çok sevdiğimiz için hemen evlenmeyi çok istiyorduk. Birinci dereceden kuzendik ve sık sık tatillerde bir araya geliyorduk. O dönemlerde Cordélia bana yüreğini, sekiz yaşındaki küçük bir kızın tomurcuklanan yüreğini vermişti bile.”
Hem çok tanıdık ve sıradan hem de çok alışık olmadığım ...