Yeni, biçimsel ve dilsel pratiğinden daha çok bir tavırdır, yenilikçi bir tavır olarak önemlidir ve bu yönüyle ele alınmalıdır. Yani II. Yeni’ye pratiğini göz önünde tutarak değil, ama yaklaşımını göz önüne alarak yaklaşılmalıdır. II. Yeni, ancak II. Yeni’nin tavrıyla aşılabilecek bir şiir, dışına çıkılabilecek bir şiirsel zindandır. Peki, bu nasıl yapılabilir? Bu, ancak II. Yeni’nin pratiğine teslim olmamakla, daha doğrusu bu pratiğin içselleştirilip aşılmasıyla mümkün olabilir. II. Yeni özümse ...